ONZE MENSEN / Roel van den Bersselaar

"Oog voor de menselijke maat"

Roel van den Bersselaar

Persoonlijke visie

“Natuurlijk hebben we in ons werk veel te maken met wet- en regelgeving, cijfers, werkprocessen, structuren en controles. Voor mij als adviseur, projectmanager of interimmanager is vakinhoudelijke kennis op meerdere terreinen dus erg belangrijk. Maar zeker zo belangrijk is dat je oog hebt voor de menselijke maat in de organisaties die je ondersteunt. Je moet goed kunnen luisteren en de bedrijfscultuur kunnen doorgronden. Ik heb ervaring in gemeentelijke organisaties, maar ook in zorgorganisaties en in veiligheidsregio’s, politiekorpsen en hulpdiensten. Dat zijn vaak heel verschillende werelden en wil je effectieve oplossingen bereiken of effectief leidinggeven, dan moet je daar wel mee om kunnen gaan. Want de mensen spelen toch de hoofdrol in het vormgeven van bedrijfsprocessen en in het bereiken van een goed resultaat.”

Ervaring

Roel ondersteunt gemeenten bij de transformatie in het sociaal domein, onder meer op het gebied van visievorming en ontwikkeling van (reken)tools die helpen bij de uitvoering. Hij heeft ook veel ervaring als adviseur, accountant en interimmanager van gemeenschappelijke regelingen, veiligheidsregio’s, hulpdiensten en zorginstellingen.

Kenmerken

Leidinggevend, financieel georiënteerd, maar ook sterk als begeleider en coach van teams of individuele medewerkers. Binnen directieteam Adlasz belast met HRM en automatisering.  

Roel van den Bersselaar is één van de vier partners/oprichters van Adlasz. Hij is sinds 1998 werkzaam in de accountancy- en adviespraktijk, eerst bij Deloitte, sinds 2011 bij Adlasz. Specialismen: begeleiding transformaties sociaal domein en veiligheidsregio’s/hulpdiensten.
  • Voetballiefhebber en zaalvoetballer
  • Getrouwd en vader van 2 kinderen
  • Geïnteresseerd in periode Tweede Wereldoorlog
  • Vanuit betrokkenheid lid medezeggenschap schoolbestuur
RiskCongres Lokaal Bestuur op 17 januari aanstaande

Tijdens het komende RiskCongres Lokaal Bestuur in het Provinciehuis Utrecht zal voor iedere bezoekers het handboek voor de slimme gemeente klaar liggen. Het handboek, dat onder de naam “Adlasz voor de slimme gemeente” zal verschijnen omvat een gedegen verzameling van artikelen en praktijkcases over hoe het Lokaal Bestuur beter in control komt en blijft. Reden te meer om u in te schrijven voor het RiskCongres Lokaal Bestuur op 17 januari aanstaande dan kunt u gratis dit handboek ter waarde van € 49.50 meenemen na afloop van het Congres. Klik hier voor meer informatie. 

Cao nekt Participatiewet

De Participatiewet kent een behoorlijke uitdaging. Mensen met een achterstand tot de arbeidsmarkt gaan zoveel mogelijk deel uitmaken van de reguliere arbeidsmarkt, tegen een eerlijke beloning. Omdat een eerlijke beloning een nogal abstract begrip is, is het gelijk gesteld aan het Wettelijk Minimumloon. Voor die sectoren waarvoor een cao geldt, wordt de eerlijke beloning gebaseerd op de cao. Tot zover niets geks, toch?

Cijferbrij

Nederland blij, de werkloosheid daalt! Volgens het CBS zit 5,3% van de beroepsbevolking zonder werk, ongeveer 480.000 mensen op een beroepsbevolking van 9 miljoen. Toch? Of toch niet?

Het is maar wat je gelooft. Vraag het een kabinet in verkiezingstijd en het zijn er 480.000, misschien wel minder als je de “frictiewerkloosheid” niet meetelt. Frictiewerkloosheid is de periode zonder werk tussen 2 banen in. Vraag het de gemeente en die zal iets heel anders zeggen. Of vraag het aan het gevangeniswezen. Of aan de dagbestedingsorganisaties. Dan ziet het plaatje er heel anders uit: 

RiskCongres Lokaal Bestuur
Woensdag 17 januari jl. was het zover, het allereerste RiskCongres Lokaal Bestuur. Een goed en drukbezocht congres waarin vanuit verschillende invalshoeken de risico’s voor het lokaal bestuur belicht werden. Het lokaal bestuur heeft te maken met een geheel eigen dynamiek met een grote verscheidenheid aan risico’s. Bij veel grote projecten spelen de nodige politieke en beheersingsrisico’s. De ontwikkelingen in de omgeving spelen daarbij ook nog een grote rol. Denk aan klimaatverandering, technologische ontwikkelingen (zoals blockchain), waterbeheersing om er zo maar een paar te noemen. Ook de rol van de mondiger wordende burger met hun wensen voor transparantie stellen eisen aan het lokaal bestuur in het algemeen en de gemeente in het bijzonder. Waar worden de publieke middelen aan besteed? Worden de beloofde doelen gerealiseerd? De meest recente ontwikkelingen zijn die op het gebied van de privacy, de AVG. De impact voor het lokaal bestuur is enorm! Kortom een middag waarin veel aan bod is gekomen. Het sluitstuk en wat ons betreft het ‘moment suprême’ was de uitreiking van ons handboek “Adlasz voor de slimme gemeente” aan de voorzitter van FAMO, Astrid van de Klift. Een handboek waaraan we met veel plezier en in samenwerking met een groot aantal medeauteurs de afgelopen periode hebben gewerkt. Dank aan allen die dit pronkstuk mede mogelijk hebben gemaakt. Mocht u interesse hebben in het handboek klik dan hier voor meer informatie. Klik hier voor een uitgebreid verslag van het RiskCongres Lokaal Bestuur.
SW-sector: onbekend, onbegrepen, onbemind?

De Sociale Werkvoorziening is, zover mij bekend, ooit opgericht met het nobele doel oorlogsgehandicapten van aangepast werk te voorzien. Die doelstelling is van lieverlee veranderd naar het aan mensen met een arbeidshandicap aanbieden van een zo regulier mogelijke, aan de arbeidshandicap aangepaste werkplek. Daarna is de doelstelling nog wat veranderd, waarbij de nadruk meer komt te liggen op het begeleiden van mensen vanuit de sociale werkvoorziening naar ‘regulier’ werk, wat dat dan ook mag zijn. De mensen die die stap niet (helemaal) kunnen maken, kunnen door middel van detachering of begeleid werken toch bij een reguliere werkgever aan de slag. Tot zover de doelstelling.

Waarom betalen de gemeenten niet?

Dat is nog eens een goede vraag. Waarom betalen die gemeenten niet gewoon? Zij zijn toch verantwoordelijk?

Nu krijgen we bij Adlasz deze vraag wel vaker, maar in dit geval ging het over de arbeidsmarkt. Een organisatie wil een project starten om instroom in de bijstand te voorkomen (preventie). Tja. Goede vraag? Nou, dan moeten we eerst even kijken hoe we het in Nederland hebben geregeld.

OK, een voorbeeldje hoe het anders kan.

De vorige keer heb ik een blog geschreven over een ontwikkeling die ik heel voorzichtig zie opkomen. Ik heb een paar vragen gekregen of ik dan voorbeelden kan noemen van die opkomst. Er zijn er gelukkig meerdere, maar voor mij springt er eentje bovenuit.

Laten we eens een voorbeeld pakken dat niet zo heel ver van ons af ligt. Ik denk dan aan de aanleg en onderhoud van wegen. In heel veel gemeenten wordt dat werk nog traditioneel uitbesteed. Dat betekent dat de gemeente een bestek opstelt met eisen, te gebruiken materialen, hoeveelheden etc. Vervolgens mogen aannemers daarop inschrijven en wordt gekeken naar de aannemer die het bestek het goedkoopst kan realiseren. Wat is het resultaat? Een wirwar aan aanbestedingen, contractvormen, contracten en ander gedoe. Ontzettend leuk voor inkopers en inkooporganisaties. Aanbieders worden erg slim in het zoeken naar lacunes in de bestekken zodat er meerwerk gerekend kan worden en zodoende toch een redelijke marge op een werk gerealiseerd kan worden. Gemeenten worden steeds slimmer in het maken van bestekken en het dichten van lacunes, wat de aanbieders weer aanspoort lacunes te zoeken… Ik denk dat het beeld van de hond die achter zijn eigen staart aan rent wel duidelijk is?

Vertrouwen is goed, maar controleren is beter? Echt?

Boekhoudschandalen, de vuurwerkramp in Enschede, de cafébrand in Volendam, ze hebben één ding gemeen. Het oerwoud aan regels en controles in ons land werd nog verder uitgebreid. Dat oerwoud strekt zich uit over alle aspecten van de samenleving. Mensen met een uitkering moeten aan zoveel regels voldoen, dat ze heel voorzichtig zijn geworden om bijvoorbeeld vrijwilligerswerk te gaan doen. Accountants krijgen vanuit de toezichthouders zoveel eisen en regels opgelegd dat ze meer tijd kwijt zijn aan het vervolmaken van het dossier dan aan het uitvoeren van controlewerkzaamheden. De regering geeft de gemeenten meer ruimte om eigen beleid te maken en uit te voeren in het sociaal domein, maar de eerste aanvullende regelingen (beschut werk) die de vrijheid weer beperken zijn alweer ingevoerd.