ONZE MENSEN / Marlies Wendt

"Oplossingen zoeken voor de lange termijn"

Marlies Wendt

Persoonlijke visie

“Door mijn pragmatische, proactieve doel- en resultaatgerichte instelling werk ik versterkend en vernieuwend in teams. Het is steeds mijn streven de juiste balans aan te brengen tussen kwaliteit in klantbediening, risicobeheersing en efficiency. Vanuit een nieuwsgierige houding laat ik mensen nadenken over zaken die vanzelfsprekend lijken, maar dat niet altijd (meer) zijn. Daarnaast vind ik het belangrijk om – samen met de opdrachtgever – de weg van duurzame oplossingen te bewandelen in plaats van te kiezen voor de korte termijnoplossing.”

Ervaring

Marlies deed veel ervaring op als businesscontroller en manager in de financiële sector. Inmiddels heeft zij ook binnen de publieke sector ruime kennis en ervaring opgebouwd, met name in het sociaal domein. Ze ondersteunt organisaties bij allerhande verbeterprocessen, o.a. op het gebied van management-informatie en de integrale aanpak van de dienstverlening. Daarnaast begeleidt ze breed uiteenlopende projecten, van analyse van het subsidiebeleid tot aan de inrichting van een nieuw P&C-team. 

Kenmerken

Enthousiasmerend, omdenker, kritisch en nieuwsgierig. Doel- en vernieuwingsgerichte aanpak met een goed oog voor de cruciale rol van de medewerkers.

Marlies werkt sinds september 2015 als senior consultant voor Adlasz. Zij richt zich naast risico- en control management vooral op team- en verandermanagement. Specialismen: visievorming en beleidsontwikkeling en procesoptimalisatie.

• Lid adviesraad Sociaal Domein
• Actief in sport: tennis en skiën met gezin in Oostenrijk
• Graag bezig in de tuin
 

Meer dan 50 tinten grijs

De “verstikkende jungle van regels en controles breidt zich steeds verder uit” binnen gemeenteland. Mijn collega Roel van den Bersselaar schreef op 21 februari jongstleden een blog over dit fenomeen (Vertrouwen is goed, maar controleren is beter? Echt?). Toch lukt het gemeenten ook - ondanks de jungle van regels en controles - rond de regels en controles heen te organiseren. Dit gebeurt naar mijn idee doorgaans niet met opzet, maar zonder dat men het in de gaten heeft. Een mooi voorbeeld hiervan is de subsidieverstrekking. 

Leren door te controLEREN

Laatst las ik een interessant artikel over hoe gemeenten met klachten omgaan. Of misschien beter gezegd: dat gemeenten niet goed met klachten omgaan. Deze constatering was gedaan door de Rotterdamse ombudsvrouw Anne Mieke Zwaneveld. De onderbouwing hiervoor vond zij in het gegeven dat maar weinig klagers het gevoel hebben dat de gemeente iets opsteekt van de klacht. Terwijl dat wel vaak een onderliggende wens is van klagers. Het algemene beeld bij de gemeentelijke klachtafhandeling is dat een klacht wordt gezien als een issue dat op zichzelf staat. Waar misschien de desbetreffende medewerker iets van kan leren, maar niet als een leermoment voor de organisatie. Kort samengevat werd in het artikel geconcludeerd: het potentiële leereffect van klachten blijft onbenut, door de manier waarop met klachten omgegaan wordt. 

Voor wie doe jij het eigenlijk?

Eind vorig jaar lanceerde SIRE de campagne “voor wie doe jij het eigenlijk?”. Een campagne met als doel een maatschappelijk debat op gang te brengen over de vraag: waarom doe je de dingen die je doet? Een boeiend onderwerp.